Openbaar vervoer

11 maart 2010 | overige

Openbaar vervoer. Ik vermijd het het liefst zoveel mogelijk. Mijn aversie ertegen is in de loop der tijd steeds groter geworden. Het begon met jarenlang in de spits heen en weer reizen tussen Amsterdam en Hilversum. Een belabberde verbinding. De overstap in Weesp ging vaker mis dan goed. Mijn humeur leed daaronder. Het leverde wel veel tijd op om te lezen! Maar toch: liever niet. Veel slechte ervaringen, vooral met de trein, volgden. Sinds ik een auto heb is de noodzaak om bus of trein te nemen gelukkig steeds kleiner. Als het niet hoeft… De OV-chipkaart stimuleert mij al helemaal niet om vaker per openbaar-vervoersmiddel te reizen.


Uitzonderingen

In Amsterdam zijn er twee gunstige uitzonderingen. Het is een genot om de (nog altijd gratis!) pontjes naar Noord te nemen. Daarnaast is er een andere fantastische vorm van openbaar vervoer. Een busje dat over de Prinsengracht circuleert (of over andere grachten, als er opstoppingen zijn). Eerder heette hij de Opstapper. Maar nu is hij opgehipt met een Engelse naam.


Scan 1On-Nederlands

Een on-Nederlands systeem. Geen haltes, geen schema met vertrektijden. Hij rijdt gewoon en als je mee wilt steek je je hand op. Ongeveer zoals busjes in bijvoorbeeld Zuid-Amerikaanse steden (zoals La Paz) functioneren. Zelfs de passagiers gedragen zich anders: minder anoniem dan in tram of metro. Wat goed dat ‘ie bestaat! Leve de (voormalige) Opstapper!


Laat een reactie achter