Hoeveel is 2 ons groente?

Hoeveel 2 keer fruit is is makkelijk; duidelijk ook. Maar ik had niet zo’n goed beeld van hoeveel 2 ons groente nou is. Een klein keukenweegschaaltje gaat me daarbij helpen. Voor de lunch van vandaag heb ik een stukje komkommer ‘voor’ en ‘na’ gewogen. Qua groente zit ik op 40 gram. Fruit: 1 appel. Dat ziet er goed uit voor vandaag.

Nieuwe gewoonte

Vanaf morgen ga ik, in plaats van met boterhammen met honing, ontbijten met yoghurt en fruit. En elke dag alvast iets groenteachtigs bij de lunch. En dat dan volhouden tot het gewoon geworden is.

Presentatie en smaaksensatie

Bij El Bulli, het toprestaurant van Ferran Adrià, is het doel van het 35-gangenmenu verwarring creëren, de gasten verbazen en prikkelen. De presentatie is even belangrijk als de smaaksensatie. Hoe de gerechten tot stand komen is fascinerend. De hardwerkende mannen van El Bulli werken gedreven om nieuwe creaties te ontwikkelen: fantasierijke gerechten met veel oog voor het plaatje.

Lange zit

Hoewel eten en emotie vaak samengaan zie je dat weinig in de documentaire over El Bulli, dat in 2011 zijn deuren sloot en verder gaat als culinair onderzoekscentrum. Mijn enige bezwaar tegen El-Bulli-de-docu is, opnieuw, de lengte. De documentaire heeft de lengte van een flinke speelfilm. Het is aardig dat de makers de tijd nemen om al het moois te etaleren, maar een half uur eraf had het zeker niet slechter gemaakt.

Conclusie: gaan

Aardbeien

Geïnspireerd door mijn buren zijn het dit jaar aardbeien geworden. Ze hangen in een bakje aan de balkonrand. Aan de zonkant hangen nu elke dag wel een paar rijpe aardbeien (verrukkelijk!). En er zitten veel bloemen in, dus er komt nog van alles aan…

Lekker eten

Vanuit ons appartementje (toplocatie) hadden we Plaza de Espana op een steenworp afstand en sfeervolle café’s met overheerlijke tapas vrijwel om de hoek. En we vonden andere leuke adresjes zoals de overdekte Mercado San Miguel op Plaza San Miguel (een aanrader voor tapas!).

Winkelen

We hebben hier en daar wel wat overgeslagen. Het Prado en de botanische tuin doen we de volgende keer. Maar we weten nu wel waar je het best kunt gaan winkelen: in de buurt van de Calle Santa Barbara bijvoorbeeld. Ik heb twee topmerken ontdekt: Berenbaum (Argentijns, voor jurken, rokjes en shirts) en Maz (Braziliaanse schoenen).

Zaterdagavond: Dine with the Dutch met de Zweedse Gabriella en Henrik. Gezellige avond, aardige mensen, maar geen grote eters. Ik bleef achter met een grote hoeveelheid broccoli. Het kwam goed uit dat ik allang van plan was om eens broccolisoep te maken.

Ork-soep

Een experiment: ui gecaramelliseerd, een handvol courgette, knoflook en broccoli erbij. Een scheut witte wijn erdoor en creme fraiche. Pureren. Klaar. Het resultaat: ork-soep. Heel lekker.

Het menu:

wortelsoep

gestoofde kip met in de schil gekookte aardappels en broccoli

kaasplankje (met Hollandse kazen, waaronder Friese nagel en een blauwschimmel (geit))

griesmeelpudding met cranberrysausje

koffie (met pepernoten)

Goeie herinneringen

Ik ben erg benieuwd of ze het wat vinden (ze laten vooraf weten wat ze niet lusten: bonen, bietjes, oesters). En of het klikt. Dit is mijn vijfde DwtD-diner. Aan de meeste voorgaande avonden heb ik erg goeie herinneringen. Bijzonder gezellig was de eerste avond met een Zuid-Afrikaans stel, dat Nederlands verstond en Zuid-Afrikaans (en Engels) sprak. Erg leuk, ook vanwege de taal.

Leuke Zweden

De Zweedse meisjes uit Stockholm vonden het fan-tas-tisch om zomaar bij mij thuis te zijn (ik doe altijd een tour door het huis; snel klaar, hoor, over die 70 m2). Leuk was dat ze ook tips wilden, bijvoorbeeld over waar te winkelen in Amsterdam.

Bijzonder aardige Britten

Michael en Ann (mijn laatste gasten, daarom weet ik hun namen nog wel) hebben echt mijn hart gestolen. Een bijzonder aardig en gezellig Brits stel van eind 50, met wie het heel prettig tafelen was. Gespreksonderwerpen te over. En Michael sprak zowaar heel aardig Nederlands, waar hij overigens ontzettend bescheiden over deed. Later sms’te hij nog eens hoe de boekentips bevallen waren.

Uitsloven in de keuken

Wat ik er ook leuk aan vind: me uit kunnen sloven in de keuken. En de tafel dekken met mooie spullen. Voor morgen heb ik alle boodschappen al zo’n beetje in huis. Vanavond soep en griesmeel maken en dan morgenavond koken voor Sheena en Doug uit Michigan. Zin in!

Macchiato

Van tevoren verheugde ik me vooral op de culinaire genoegens. Italianen zijn er ontzettend goed in om simpele gerechten voortreffelijk klaar te maken. Elke maaltijd een feest. En de koffie… Bestel een caffé en al je zintuigen worden geprikkeld. De trefzekere gebaren. De geur. Het venijnige gesis. En het oogstrelende resultaat. Tegenwoordig drink ik overdag het liefst een macchiato. Verrukkelijk! En zelfs in de meest onooglijke barretjes ziet het er nog prachtig uit ook. Heimwee!

Ander boek

Het boek dat ik meebracht leek me daar ineens heel onaantrekkelijk. De bibliotheek van het vakantiehuis was nogal klein. Een deel viel af (te dik, Duitstalig). Een dikke pil viel me op. Daarin waren drie boeken met hetzelfde onderwerp verzameld. Namelijk: hoe leuk is het om als buitenlander een huis te kopen in een prettig buitenland (Frankrijk, Spanje, Italië)?

Extra vergine

Ik koos voor Italië. Een goeie keuze! Er zijn niet veel boeken die mij hardop laten lachen. In Extra vergine het vaak hilarische verhaal van twee Engelse zussen die geen weerstand kunnen bieden aan een huis in de Ligurische heuvels.

Lekker eten

De schrijfster, Annie Hawes, en haar zus kochten hun huis op een goed moment. En ze slagen er in om heel goed te integreren met de plaatselijke bevolking. Onderwerpen: eten, moestuin, onderhoud, taal, dorpsleven, lokale gewoonten en misverstanden en natuurlijk: olijfolie. Het lijkt wel of de kunst van het leven in Italië in ieder geval inhoudt: elke dag zo lekker mogelijk eten.

Behelpen

Stiekem is het ook mijn droom om zo’n huis te bezitten. Of als dat niet kan, dan op z’n minst een eigen (moes)tuin. Tot die tijd behelp ik me met mijn balkon, dat ik elk voorjaar probeer om te toveren tot een groene oase. En met bezoekjes aan Italië (in maart naar Rome!).

Waterdicht systeem

Het lijkt wel of mijn supermarkt elke week weer verpletterd wordt door de hoeveelheid producten, die op zaterdag verkocht zijn. Naïef misschien, maar ik dacht dat tegenwoordig alles automatisch bijgehouden werd. Een product scannen bij de kassa betekent automatisch een exemplaar afboeken van de voorraad. Seintje naar het centrale magazijn. Klaar. Waterdicht systeem. Je weet precies hoeveel je nog in huis hebt en hoeveel en wanneer er aangevuld moet worden.

Lege schappen

Daar gaat kennelijk iets mis. Op maandag zijn veel schappen leeg. Pindakaas en pasta genoeg. Maar bederfelijke producten, zoals (biologische) zuivel, zijn op. Elke week gaat dat zo.Waarom? Op een gegeven moment krijg je dat toch in de gaten als supermarktmanager. En speel je er op in. Maar misschien vindt niemand, behalve ik, het erg dat de schappen leeg zijn.