Wat opviel

In de metro is het schoon en gedragen mensen zich beschaafd: geen muziek, weinig telefoongesprekken. Fijn, hoor. Er is veel ruimte en er wordt veel gebouwd. En ik hoorde opvallend vaak Russisch.

Wat tegenviel

Je zou verwachten dat de fotografiecursus z’n vruchten afwerpt, maar dat viel tegen. Ik verviel meteen in mijn oude fouten: niet goed kijken, te gehaast foto’s maken, niet letten op de dingen die ik zelf belangrijk vind. Het resultaat: prachtige plaatjes laten liggen. Ach, ik ga gewoon nog eens terug naar Berlijn.

Opdrachten

Naar huis met twee opdrachten. Eentje om met het diafragma te oefenen. En eentje om vooral veel foto’s te maken: langs de Heren-, Keizers- of Prinsengracht wandelen en fotograferen en langs een van de andere grachten weer terug. En dan de tien beste uitzoeken om mee te nemen naar de volgende les.

Details, lijnen, diepte

Ik ben me bewuster geworden van wat ik belangrijk vind in foto’s. Ik hou van kleurenfoto’s met weinig kleur. Van details. En van lijnen. Nieuw is dat ik probeer om diepte te creëren. Ik heb het idee dat ik nu al beter kijk.

was ik hier >

en

< hier

voor een heerlijk ontspannen vakantie met lekker eten, goed gezelschap, dikke boeken en permanent mooi weer.

Professionele oppas

De katten had ik voor het eerst toevertrouwd aan een professionele kattenoppas. Katten blij, want ze kregen elke dag eten, drinken én aandacht. En ik blij. Het was prettig thuiskomen in een huis waar het intussen geen beestenbende was geworden.

Charme

Toch had ‘ie wel z’n charme: een simpele auto zonder toeters en bellen. Vrijwel alleen maar mechaniek en geen elektronica behalve de centrale deurvergren-deling en de elektrische ramen. En een opvallend, zeer herkenbaar model.

Luxe

Met mijn nieuwe auto (weer een Peugeot, 307 dit keer) ga ik er erg op vooruit. Hij kan allemaal kunstjes die de 205 niet kon. Hij heeft:

• elektronisch verstelbare (en verwarmde!) buitenspiegels
• stuurbekrachtiging
• rembekrachtiging
• gekoeld dashboardkastje
• cruise control
• airconditioning

Allemaal luxe waar ik enorm van geniet (en hopelijk nog een jaartje of 10). Het meest geweldige vind ik het leren stuur.

Nog niet gewend

2 maanden later ben ik (gelukkig) nog niet gewend aan al die luxe. Wel aan het inparkeren met stuurbekrachtiging (handig, hoor). Maar niet eens aan het feit dat mijn nieuwe auto het altijd doet.

Lekker eten

Vanuit ons appartementje (toplocatie) hadden we Plaza de Espana op een steenworp afstand en sfeervolle café’s met overheerlijke tapas vrijwel om de hoek. En we vonden andere leuke adresjes zoals de overdekte Mercado San Miguel op Plaza San Miguel (een aanrader voor tapas!).

Winkelen

We hebben hier en daar wel wat overgeslagen. Het Prado en de botanische tuin doen we de volgende keer. Maar we weten nu wel waar je het best kunt gaan winkelen: in de buurt van de Calle Santa Barbara bijvoorbeeld. Ik heb twee topmerken ontdekt: Berenbaum (Argentijns, voor jurken, rokjes en shirts) en Maz (Braziliaanse schoenen).

Stofzuigerslang

Pas had ik een nieuwe stofzuigerslang nodig. Mijn stofzuiger is stokoud, maar het motortje doet het nog uitstekend. De slang was inmiddels lekgeraakt en het lukte niet meer om alle gaten goed te dichten.

Inclusief wartel

Geen dagelijkse aanschaf, zo’n stofzuigerslang, dus ik had geen idee waar ik zoiets moest zoeken. In ieder geval niet bij Blokker of de bouwmarkt. Toen ik op internet ging zoeken was het zo opgelost. Ik vond meteen de slang van het juiste merk ‘inclusief wartel’. En een paar dagen later thuisbezorgd. Ideaal. Daar wordt stofzuigen bijna leuk van, voor een keertje.

Mooie datum, 1102-2011, want omkeerbaar. En mijn verjaardag…

Plan van aanpak

Maar ik kon niets meer vinden en m’n fietsen pasten er amper meer bij. En het leek inmiddels wel een vuilnisbelt. Hoogste tijd om de boel grondig aan te pakken. Het was eigenlijk heel simpel:

1. berging leeghalen (een halve verhuizing)

2. schoonmaken

3. alles uitselecteren, zoveel mogelijk wegdoen en het overige opnieuw (en graag efficiënter) inpakken

4. stellingkasten bouwen

5. kasten zo efficiënt mogelijk inruimen

Overzicht

Fase 5 vond ik het leukst. Ik hou van opruimen. Het is heel prettig om te weten wat er allemaal in de berging te vinden is en waar precies. En er was nog ruimte over. Ook heel handig. Vooral omdat ik ineens winterbanden ging aanschaffen. Nu is er ruimte om de zomerbanden op te slaan. Fijn, hoor.

Wibautstraat

Wat ook leuk is: ik doe research naar gebouwen/locaties. Dat verandert je blik. Bijvoorbeeld op de Wibaustraat. Een van de lelijkste straten van Amsterdam, die nu omgetoverd gaat worden in een boulevard ofzo, nou ja, ‘ (…) een stadsentree met allure.’ (Projectbureau Wibaut aan de Amstel). Ik citeer maar even.

Niet zo lelijk

Het helpt ook niet dat er lelijke gebouwen langs staan. Totdat je er eens goed naar kijkt. Dan blijkt zo’n Belastinggebouw helemaal niet zo lelijk of de overbuur: het voormalige Raad van Arbeidgebouw. Ineens zie ik er de charme van in.