Kikker-

Grappig genoeg niet alleen in het echt, maar ook in onze taal. Ik hoorde laatst iemand ‘opkikkeren’ zeggen. Een goed woord! Er zijn nog meer goeie kikkerwoorden: kikkervisje bijvoorbeeld. Het bekt zo lekker. En over lekker gesproken: sinds ik ooit in Italië kikkererwten ontdekte, eet ik ze vaak (al dan niet verwerkt in humus). Van kikkerbil weet ik het niet, nooit gegeten.

Verkikkerd

Niet het hele kikkervocabulaire is zo opgewekt: kikkerland, kouwe kikker, kikkerig (ja, dat bestaat, betekent verkleumd). Gifkikker, niet zo positief, maar wel mooi. Mijn favoriet staat niet bij de k van kikker, maar bij de v van verkikkerd. Een lief puberwoord. Ik vraag me af of het nog steeds gebruikt wordt voor wie op wie is.

Niet lang nadat Beeld & Tekst was ontstaan, bedacht ik wat het beeldmerk moest worden: een sprookjesfiguur en wel de kikkerprins. Op een avond ben ik zelf gaan tekenen. Hoewel ik in geen jaren echt iets getekend had (behalve droedels) lukte het goed. Goed, niet perfect: het werd een schele kikker met overgewicht. Ik tekende er nog meer, maar vooral van die eerste kikker werd ik heel vrolijk. En hij ging me niet vervelen.

Bemoedigende reacties

Erg spannend, vond ik het, om hem aan anderen te laten zien. Om te voorkomen dat ze niet kritisch zouden zijn, vertelde ik er niet bij wie hem gemaakt had. De reacties waren bemoedigend. De kikker werd herkend als kikker. Hij riep positieve associaties op. Hij was onderscheidend en herkenbaar.

Postzegel

De kikker mocht blijven. Nu, maanden later, word ik er nog steeds heel vrolijk van. Hij staat nu op een postzegel, een ansichtkaart, een sticker, op m’n visitekaartje en briefpapier en op een t-shirt. En ik heb nog wel meer op m’n verlangenlijstje staan…